Stilte is niet de afwezigheid van geluid.
Stilte is de diepste klank.
Tao Meng, Indisch filosoof
In verband met zeer hoge werkdruk en hulp bij collega (weer in ziekenhuis) kom ik niet aan loggen toe………. het is niet anders……..
In de supermarkt zien we elkaar na lange tijd.
'Ik ben al een paar keer aan je deur geweest vanmeij, maar je was er steeds niet.'
We spreken gelijk de volgende morgen af.
"Zij" is een collega waarmee ik jaren geleden heb samengewerkt.
De volgende ochtend verschijnt ze tegen koffietijd.
Vol verhalen zit ze, over het vrijwilligerswerk dat ze een maand in een ver land deed.
Dat ze helemaal zelf alles heeft uitgeplozen, voor haar een enorme overwinning.
Ik vraag naar haar familie, nog steeds wordt haar inmiddels 82 jarige moeder uitgebuit door haar inwonende zoon die drinkt, schulden heeft, opeens weer voor maanden naar het buitenland verdwijnt, om vandaaruit weer aanspraak te doen op het van het AOW gespaarde geld van zijn moeder.
Tussen neus en lippen door verteld ze over haar kinderen en over de vriend van haar zoon.
'Uh, een vriend of DE vriend' vraag ik.
'Ja', zegt ze, 'DE vriend'. Haar zoon heeft een jaar geleden pas verteld dat hij homo is en een vriend heeft.
'En vanmeij, ik snapte er helemaal niets van, ik, die dacht zo tolerant te zijn en daar geen moeite mee te hebben, ik was totaal van slag en heb dagen lopen huilen…'
'Pas toen drong tot me door dat ik mijn hele leven zat te "wachten" op kleinkinderen.
De 'koffievisite' liep uit tot het eind van de middag. 'Ik heb nog uren te vertellen' zei ze bij vertrek.
Mensen zijn toch rare wezens, we denken dat we van onszelf goed kunnen inschatten hoe we reageren op gebeurtenissen, maar niets is minder waar!
"I've never had a dream like this before", hoor ik uit mijn pc-luidsprekers:)
Nou dat kan kloppen.
Was het gistermorgen dat ik wakker werd gemaakt na een vreemde droom:)
Wat moet je ermee, met zo'n droom: ik loop ergens maar waar?
Ik loop op het asfalt, dan een heg, daarnaast een weiland.
Er staat een groepje mensen gebogen in de buurt van de heg en het grasveld.
Ik loop erheen en hoor iemand zeggen: we roken die papegaai weg, dan lukt het wel.
Ik zie idd rook, een papegaai en een cavia die a.h.w. door de papegaai 'gevangen' wordt gehouden. Als een soort waakhond staat die papegaai daar bij die cavia, met een houding van: waag het niet om weg te lopen…..
Het einde, geen idee, ik werd wakker gemaakt:)
Wat moet je nou met zo'n droom? Voer voor psychologen?
Ach, ik schakel jullie maar in:)
Kom maar op met jullie suggesties:)
Een dag met regen en zon, zomaar een dag.
Dat kan gelden voor de een, voor mij was deze dag anders.
Het is een dag dat er afscheid wordt genomen van een familielid.
Dat wat je wel eens hoort, is hier van toepassing, het lijkt op een reunie.
Vrij onverwacht maak ik kennis met neven en nichten.
Ik ken hun naam niet, herken hun gezicht niet, vraag bij welke oom of tante ze horen en moet erkennen dat ook dat me niet veel zegt.
Vaag doemen beelden op, flitsen uit mijn jeugd.
Opeens hoor ik huilen, hevig snikken.
Ja, die ken ik wel, mijn zus.
Later hoor ik het verhaal erachter.
Van een aangetrouwd familielid hoorde mijn zus het volgende…..
Zij, dat aangetrouwde familielid had tot ruim 1 jaar geleden nog contact met de moeder die wij ruim 40 jaar 'kwijt' waren.
En die moeder vertelde haar hoe graag ze naar haar dochters wilde.
En die moeder vertelde ook dat DAT niet mocht van haar zonen, omdat die anders het contact met hun zus (gehandicapt en verblijvend in een instelling) voorgoed zouden verbreken.
Wat een chantage.
Wat blijft is een kater………..
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.